Elveda Platoniğim...

Bir kız görürsün, hoşuna gider, teklif edersin, kabul etmez, hevesin kaçar.. Sonra bir kız görürsün tanışırsın konuşursun hevesin kaçar. Ama bir kızla tanışırsın, konuşursun "işte bu o" dersin konuşursun redderder, moralin bozulur içersin... Keşke şu anda içebilecek bi imkanım olsaydı da vursaydım kendimi yarım ayın Antalyamın denizine vurduğu silüetinin Varyantından görünüşüne... Öyle bir içerdim ki hem şarapçı Kazım dayı gelir derdimi dinlerdi ondan daha dertliyim diye...

Gerçekten bana müstahak mı böyle şeyler bilmiyorum. Hani önceden yaptıklarımmıydı bana engel olanlar yoksa değerini vermeyi bilmediğim insanlarmıydı?? Her zaman hüsrana uğramak terimi neden benim için geçerli?? Bir kez olsun sadece bir kez en azından denemeye imkanım olsun bu ilişkinin yönünü bırakalım da gittiği yere varsın.Yok olmaz ne de olsa zor olacak ya benimki varsın en zoru olsun...Gerçekten merak ediyorum o kişi kim?? Gerçekten mutlu olabileceğim kiş kim....

Ne güzel yine başlamadan bitirdiğim bir ilişki daha....Keşke elimden gelse yapacak bişey...